GODSAMME.
Wat zijn we hier eigenlijk allemaal aan het doen?
We willen rustiger worden. Gezonder. Vrijer. Meer onszelf. Minder in ons hoofd. Beter in ons lijf.
Goede partners zijn. Onze kinderen bij voorkeur niet op voorhand verpesten. Grenzen voelen én aangeven. In het hier-en-nu leven. Ons potentieel benutten.
Oude patronen doorbreken, beter slapen, minder scrollen, meer bewegen en ons zenuwstelsel een beetje fatsoenlijk gereguleerd houden.
Best een ambitieus project eigenlijk, mens zijn.
En ik vind het dus werkelijk godvergeten interessant.
Wat we voelen. Wat we denken dat het betekent. Waarom we doen wat we doen. Welke conclusies we trekken. Waar we vanaf willen. Waar we naartoe proberen te komen.
Leg mij daar iets van jou tussen en ik ben oprecht benieuwd.
Nieuwsgierig naar hoe ik naar iets van jou zou kijken?
Eén uur krijg je van me cadeau.
GENOEG GELEZEN? BOEK EEN AFSPRAAK →
Kosteloos · online · ongeveer 60 minuten
Er is inmiddels nogal wat beschikbaar.
Breathwork. Somatic work. Journaling. Nervous-system resets. Dopamine detox. Shadow work. Morning sunlight. Slaapoptimalisatie. Meditatie. Supplementen. Koud douchen. Citroenwater op nuchtere maag.
We helen oude wonden.
We masteren onze mindset.
We resetten ons zenuwstelsel.
We doorbreken patronen.
We laten los wat ons niet meer dient.
We optimaliseren onze slaap, onze gewoontes en bij gelegenheid ons volledige bestaan.
Bij voorkeur radicaal.
Alleen ben je ondertussen niet acht weken lang een zwevend verbeterproject dat ongestoord aan zijn hechtingsstijl kan werken.
Je loopt ook al drie dagen langs de stofzuiger die je bewust in het zicht hebt gezet.
En je staat wederom in de supermarkt.
Godsamme. Wat ga ik nu weer koken?
Liefst vers. Niet te bewerkt. Genoeg eiwitten. Groente. En misschien geen wijn, want het is nog géén weekend.
En op de terugweg naar huis blijkt degene die vóór je 78 rijdt op een tachtigweg een verrassend veilige plek voor alle emoties die je thuis zo volwassen probeert te reguleren.
Ondertussen heb je twaalf supplementen, een slaaptracker, drie therapeutische begrippen, een ochtendroutine en een dankbaarheidsapp.
En dan zijn daar de magische woorden:
Je bent al goed zoals je bent.
Ik, hardop in mijn hoofd:
Oké. Hoe word ik beter in mezelf goed genoeg vinden?
Wanneer werd ‘misschien’ eigenlijk ‘dus’?
Jeugd. Hechting. Trauma. Hormonen. Zenuwstelsel. Oude patronen. Mindset.
En, afhankelijk van wat je allemaal als opties openlaat: intuïtie, energie, manifesteren, Mercurius, Karma en Het Universum.
Bijvoorbeeld:
Ik voel weerstand.
Moet ik het accepteren en omarmen, of probeert het Universum me iets te vertellen?
Ik slaap al drie nachten slecht.
Is mijn zenuwstelsel ontregeld, of heeft de volle maan iets in petto?
Maar wat als:
‘Dit zou er misschien mee te maken kunnen hebben.’
verandert in:
‘Dus dit is wat er aan de hand is.’
Niet iedere gebeurtenis hoeft een boodschap te worden.
Niet iedere emotie hoeft een diepere waarheid te worden.
Niet iedere gedachte hoeft iets over je te zeggen.
Niet iedere rotdag hoeft een terugval te zijn.
Ik neem je even mee in mijn meest recente depressie.
Man, wat een feest.
Ik kan er nu met een glimlach en vooral veel liefde op terugkijken.
Maar toen?
Niks daarvan was voelbaar.
Ik voelde geen vooruit. Geen achteruit.
Het wás gewoon zo.
Het komt echt wel weer goed.
Er is altijd licht aan het einde van de tunnel.
Lieve mensen die me hun vertrouwen probeerden te lenen.
Alleen kon ik er niet bij.
Mijn tunnel had schijnbaar een haakse bocht. Niks geen licht.
En kennelijk lukte het me dus óók al niet om op de juiste manier hoopvol depressief te zijn.
Ik woonde een tijdje bij mijn moeder.
Ik hing als een blok aan haar been.
Zij liet me.
Boterhammetjes in vier partjes gesneden. Samen naar de markt. Niks hoeven.
En in mijn roze Mickey Mouse-pyjamabroek en Crocs naar de Jumbo.
Mensen keken.
Het interesseerde me werkelijk geen reet.
Ik moest een pond gehakt hebben. Dat was het project.
Week in week uit liep ik als een soort meelopend voorwerp met mijn moeder over de dinsdagmarkt.
Tot ik ineens een panty met grote zwarte stippen zag.
Die wilde ik.
Een glimlach. Een twinkeling.
Soms zag mijn moeder het eerder dan ik en liepen de tranen over haar wangen.
Geen:
Zie je wel dat het beter gaat.
We merkten het gewoon even samen op.
Ik hoefde nog niet te weten hoe ik hieruit moest komen.
Ik gun iedereen mijn moeder.
En wat ik jou gun:
Gun jezelf de tijd om het nog niet te weten.
Om het nog niet te voelen.
Om het nog niet opgelost te hebben.
En heb je een liefdevol mens in je omgeving?
Laat die persoon dan vooral even lief voor je zijn.
Mijn moeder krijg je dus niet.
Sorry.
Mijn hoofd wel.
Ik ben ook lief, wat overigens niet betekent dat ik alles wat je zegt begripvol ga zitten bevestigen.
Ik duid. Ik verklaar. Ik vind. Ik zeg.
Ik blijf misschien hangen op één woord waarvan jij denkt:
Desirée, daar ging het verhaal werkelijk niet over.
Misschien dus wel.
Ik vraag waarom iets wat jij al maanden als feit behandelt eigenlijk een feit is.
Ik leg een rare verbinding.
Trek een verklaring uit elkaar.
Leg er een andere naast.
Vertel wat ik weet.
En zeg het ook als ik het niet weet.
En soms moeten we gewoon verschrikkelijk lachen om wat een mens allemaal voor elkaar weet te krijgen in één hoofd.
Ik neem jouw ervaring serieus.
Dat betekent niet dat ik iedere verklaring die erbij geleverd wordt automatisch geloof.
Nieuwsgierig?
Wat moet je meenemen?
Iets waar je op kauwt.
Een beslissing. Een gedachte. Een vraag. Iets wat steeds terugkomt.
Of gewoon:
ik weet het godverdomme ook even niet.
Geen keurige coachvraag nodig.
Leg het maar neer.
Misschien lossen we iets op.
Misschien blijkt je oorspronkelijke vraag na twintig minuten ineens een behoorlijk vreemde vraag.
Misschien gebeurt er iets waar geen van ons vooraf aan gedacht had.
We zien wel.
Leen een uur mijn hoofd
Eén uur krijg je van me cadeau.
Kosteloos. Online. Ongeveer 60 minuten.
Geen intake vooraf. Geen verplicht traject erachteraan. Geen coachvraag nodig.
Breng gewoon in waar je nu aan denkt.
Waarom?
Mijn zus zou zeggen:
‘Omdat je het eigenlijk zou moeten willen.’
Dus daarom.
Eerst weten wie ik ben en wat ik meebreng? Lees meer over mij en mijn werk →
